Dit is een lezing tijdens de conferentie "R-Evolutie op het Wetenschappelijke Erf" op 23 en 24 oktober 2009 in Utrecht.
Het falen van natuurlijke selectie R.N. Jorritsma
ABSTRACT
Levende organismen worden gekenmerkt door een extreem hoge mate van complexiteit en organisatie. Evolutionistische scenario's die deze complexiteit trachten te verklaren zijn afhankelijk van voordelige mutaties, natuurlijke selectie en lange tijdspannen. In publicaties waarin evolutionisten de stapsgewijze oorsprong van complexe adaptaties proberen te verklaren, lijken ze uit te gaan van een zeer efficiënt werkend selectieproces, dat in staat is de kleinste verbeteringen waar te nemen en te bewaren.
Er zijn echter een aantal belangrijke redenen om te twijfelen aan de formule 'voordelige mutatie + selectie = evolutie'. 1) Er zijn allerlei omgevingsfactoren die de fitness van een individu beïnvloeden, en het effect van positieve mutaties kunnen overstemmen. 2) Als mutaties al voordelig zijn en zich door de populatie verspreiden, zijn dit vaak mutaties die genetische informatie vernietigen. 3) De snelheid waarmee voordelige mutaties zich door de populatie verspreiden is zeer beperkt; dit is vooral een probleem bij de hogere zoogdieren en de evolutie van de mens. 4) Al worden er zo nu en dan voordelige mutaties gefixeerd, wil dat nog niet zeggen dat deze kleine, positieve vector in staat is op te roeien tegen de waterval van negatieve mutaties die populaties geleidelijk doch onherroepelijk aan lager wal brengt. 5) Ten slotte bestaan er allerlei factoren die een stapsgewijs, opwaarts evolutieproces belemmeren of vertragen, zoals onherleidbare complexiteit, pleiotrope effecten, overlappende genen, tegenwerkende 'selective sweeps' en oscillerende veranderingen in het leefmilieu.
