12 - Rudimentaire organen
In de afgelopen 150 jaar heeft men bij allerlei organismen organen ontdekt, die men eerst kwalificeerde als rudimentair, onvolledig en nutteloos. Later bleek meestal dat zij voor het organisme als geheel wel degelijk een concreet nut dienen. In andere gevallen is er sprake van degeneratie. De miljarden „in opbouw zijnde organen”, waarvan het in de natuur zou moeten wemelen, bestaan niet.
Bij een evolutionaire ontwikkeling door kleine mutatie stappen zou men verwachten dat veel organismen gedurende vele generaties halfontwikkelde, in opbouw zijnde, organen met zich met zich mee zouden dragen. Ondanks intensief onderzoek werd iets dergelijks nooit gevonden.(44), (45), (46)
Bij nader onderzoek bleken de meeste rudimentair geachte organen, zinvol en nuttig te zijn.(47), (48)
Enkele voorbeelden:
- Het wormvormig aanhangsel (van de blindedarm) van de mens ondersteunt de darmflora. Bij diarree kan een deel van de darmflora in het wormvormig aanhangsel overleven, wat eraan bijdraagt, de gezamenlijke darmflora zo snel mogelijk weer te herstellen. Mensen bij wie de blindedarm verwijderd is, hebben meer tijd nodig om weer volledig gezond te worden.
- De restanten bekkengordel bij walvissen houden verband met het geslachtsorgaan en dienen als bevestigingspunten voor de sterke spieren in het achterste deel van het lichaam.
- Embryonale tandcontructies bij baardwalvissen, waaruit nooit echte tanden komen, spelen, zoals bij alle zoogdieren, een belangrijke rol bij de vorming van het kaakgebeente.
- Het verlies van het gezichtsvermogen bij grotvissen is een verschijnsel waarbij een overbodig orgaan wordt afgebouwd.
(44) Natura, Biologie für Gymnasien, Band 2, Lehrerband Teil B, Helmut Schneider, 7. bis 10. Schuljahr, Ernst Klett Verlag, 2006, S. 268.
(45) Biologie Oberstufe, Gesamtband, Prof. Ulrich Weber, Süssen, Cornelsen Verlag, Berlin 2001, S. 259.
(46) Linder Biologie, Lehrbuch für die Oberstufe, 21. neu bearbeitete Auflage (1998), Horst Bayrhuber, Ulrich Kull, Schroedel Verlag GmbH, Hannover, S. 404.
(47) Junker, Ähnlichkeiten – Rudimente – Atavismen, 2002, Hänssler-Verlag.
(48) Junker und Scherer, Evolution, ein kritisches Lehrbuch, Weyel, 2006, S. 186 – 190.
Terug naar het overzicht
|
