09 - Junk DNA
Slechts een klein deel van het DNA, bij mensen rond 5 %, bevat de code voor eiwitten. De overblijvende 95 % kon men geen bepaalde functie toewijzen en voorbarig noemde men het „Junk DNA“ (Junk = afval). Tot voor kort zag men in dit Junk DNA een bevestiging van de evolutietheorie: dergelijk „evolutionair afval“ zou als bijproduct van een door toeval gestuurde evolutie te verwachten zijn. Nu blijkt echter, dat grote delen van dit junk DNA wel degelijk bepaalde functies vervullen.
In de afgelopen jaren werd erover gediscussieerd of junk DNA daadwerkelijk overbodig is. Intussen blijkt steeds meer, dat niet-coderende onderdelen van het DNA een belangrijke rol spelen bij de regulering van de genactiviteit en de celdeling.
Ook heeft men aanwijzingen gevonden dat het niet coderende DNA, ondanks haar eenvoudige opbouw, in het immuunsysteem van het organisme een rol zou kunnen spelen en daar deel vanuit maakt.(37) Bovendien heeft men ontdekt dat sommige onderdelen van het Junk DNA al gedurende de vroege embryonale ontwikkeling invloed hebben op het samenspel van genen.(38)
Dit voorbeeld staat niet op zich. Niet weinig constructies bij organismen werden eerst als „nutteloos“ of „rudimentair“ beschouwd, totdat men bij verder onderzoek hun feitelijke belangrijkheid ontdekte. Tegenwoordig zijn de meeste evolutieonderzoekers van mening, dat natuurlijke selectie dit schijnbaar overbodige DNA allang zou moeten hebben verwijderd, als zij toch geen functie zou hebben.(39)
De tegenwoordig bekende functies van het junk DNA ontkrachten de vaak geuite bedenking, dat het aardse leven niet van een intelligente Schepper zou kunnen afstammen.
(37) John Woodmorappe, The potential immunological function of pseudogenes and other “junk” DNA, Technical Journal 17/3, 2003, p. 102 – 108.
(38) Gill Bejerano, „Junk“ DNA Now Looks Like Powerful Regulator, ScienceDaily, 24. April 2007.
(39) Markus Rammerstorfer, Nur eine Illusion?, Tectum-Verlag, 2006, S. 82.
Terug naar het overzicht
|
