Samenvatting: Hoe meten we afstanden in het heelal? Langs welke weg zijn er toe gekomen om te geloven in een grote klap (Big Bang) bij het begin van de kosmos? En hoe komen we aan de notie van een uitdijend heelal? Hoe aan de ouderdom van het heelal? Is het echt 13,7 miljard jaar oud? Alweer vragen. Maar gelukkig ook al weer antwoorden. Al vallen die niet in de schoot!

Inleiding

De term roodverschuiving in dit verband betekent, dat het spectrum van astronomische objecten (sterren, sterrenstelsels, quasars) zoals dat in een spectrometer wordt gezien, naar de rode oftewel minder energetische kant is verschoven, vergeleken met het standaard spectrum. Als buitenstaander verwacht je dan,

1.       dat de rode kant van het spectrum sterker vertegenwoordigd is dan de blauwe, en dat is ook in zekere mate het geval, en

2.       dat de kleuren niet vallen op de plaats waar we ze zouden verwachten, maar iets meer naar de rode kant verschoven. In een spectrometer, waarmee we die roodverschuiving vaststellen, valt rood en blauw en alle tussenliggende kleuren echter altijd op dezelfde plaats.

Het zit dus wat anders in elkaar, zie hieronder en aan het eind[1]⁾. Maar nu eerst wat inleidende informatie.

Directe afstandmeting