|
Wednesday, 29 October 2008 14:18 |
DE EVOLUTIE THEORIE IN HET LICHT VAN DE THERMODYNAMICA EN DE ERVARING VAN ALLEDAG
WIM M. DE JONG 1
In huizen, kantoren, fabrieken en laboratoria, verandert chaos nooit vanzelf in orde, hoewel de evolutietheorie suggereert dat dit een normale en natuurlijke gebeurtenis zou zijn. In plaats daarvan
verandert iedere orde vroeg of laat in chaos, zoals voorspeld door de tweede hoofdwet van de Thermodynamica. Zowel de ervaring van alledag als de Thermodynamica lijken de evolutietheorie tegen te
spreken. Deze tegenspraak wordt meestal verklaard als een schijnbare tegenspraak, door te stellen dat de tweede hoofdwet van de Thermodynamica slechts geldt voor gesloten systemen en door te refereren aan de experimenten van Miller, nobelprijswinnaar Prigogine en Dawkins, als bewijs dat in open systemen chaos wel degelijk vanzelf in orde kan veranderen. In deze studie wordt deze argumentatie nauwkeuriger onderzocht, en onhoudbaar bevonden. De implicaties hiervan voor de wetenschap worden verkend.
In discussies over de evolutietheorie wordt soms de tweede hoofdwet van de Thermodynamica aangevoerd om de theorie te weerspreken. Deze tegenwerping vanuit de wetenschap wordt meestal beantwoord door te stellen dat de tweede hoofdwet slechts geldt voor gesloten systemen, en dat in open systemen - zoals de aarde - chaos vanzelf in orde kan veranderen. De juistheid van deze stelling wordt onderbouwd door te verwijzen naar het wereldberoemde experiment van Miller, het onderzoek van nobelprijswinnaar Prigogine naar chaotische systemen (Prigogine, 1984) en de computersimulaties van evolutie door Dawkins (1991). De ervaring van alledag laat echter zien dat iedere orde - bijvoorbeeld een opgeruimde kamer of bureau, een efficient werkend productieproces, of een ingewikkelde chemische
substantie - nooit vanzelf ontstaat, maar dat gerichte inspanning van buitenaf nodig is om haar tot stand te brengen en in stand te houden. Elk systeem blijkt onderworpen te zijn aan de alom aanwezige eigenschap van de werkelijkheid dat iedere orde uiteindelijk verandert in de grootst mogelijke wanorde, indien gerichte inspanning om de orde in stand te houden beïndigd wordt.
De experimenten van Miller, Prigogine en Dawkings lijken echter te suggeren dat organische moleculen de neiging hebben zich vanzelf te gaan ordenen wanneer een gunstige fluctuatie van de chaos optreedt. Maar is deze suggestie realistisch? Hoe verhouden de experimenten van Miller, Prigogine en Dawkins zich met de 2e hoofdwet van de Thermodynamica, en is het waar dat de 2e hoofdwet niet geldt voor open systemen? Moet een directeur van een chemische fabriek er rekening mee houden dat de evolutietheorie tot technieken zal leiden die simpele chemische stoffen ertoe brengen zich te gaan samenvoegen tot complexe verbindingen zonder inspanning van buitenaf. En moeten programmeurs zich zorgen maken dat zij op een dag vervangen zullen worden door volledige geautomatiseerde mutatie en selectie processen die een programmaatje van enkele bytes kunnen uitbouwen tot een complex programma van miljarden bytes? In deze studie worden deze vragen onderzocht. Eerst beschouwen we de Thermodynamica, en met name
de 2e hoofdwet, nauwkeuriger. Daarna beoordelen we Prigogine's voorbeelden van chaos die in ...
1 dr. Wim. M. de Jong is innovatie management adviseur en onderzoeker bij INI-Consult. Hij is tevens
initiator van de Evoskepsis association. (De doelen van Evoskepsis zijn het stimuleren van het wetenschappelijke debat over de houdbaarheid van de evolutietheorie en de verdediging van de wetenschap tegen de religie)
Pagina 1 voor vervolg [artikel]
|
