Mens en cultuur [artikel]

Een indrukwekkend argument tegen de evolutietheorie is de mens zelf (zie afbeelding op pag. 8). Ziet het toevallige product van een eindeloos lange ontwikkeling er zo uit?

Echter niet slechts de uitwendige geometrie van de lichaamsbouw - ook de menselijke geest, de menselijke spraak, het menselijke oog, de menselijke handen, etc., alles is zo perfect en uniek vormgegeven, dat van een toevallig en willekeurig ontstaan geen sprake kan zijn. Hierbij komt het verbazingwekkende menselijke vermogen, nieuwe dingen te maken en creatief te zijn.

Een andere vraag, die opkomt: Indien de menselijke geest daadwerkelijk een product van materiële processen zou zijn, hoe komt het dan, dat hij over zijn eigen stoffelijke bestaan kan nadenken en zich van zichzelf bewust kan worden? De filosoof René Descartes definieerde zijn eigen ik door het vermogen om te denken: „Ik denk, en dus ben ik”, concludeerde hij. Kan de menselijke geest als een natuurverschijnsel van materie verklaard worden? Kunnen bovennatuurlijke en spirituele ervaringen zuiver naturalistisch verklaard worden?

In menselijke overleveringen en archeologische vondsten ziet men aanwijzingen, die tegen het concept van een oeroude aarde spreken. Middels het scenario van een wereldwijde vloed, laat zich het ontstaan van de geologische formaties heel goed met het model van een jonge aarde en een korte geschiedenis van de mensheid verklaren.

Klik op 84-95 voor stellingen over mens en cultuur