Geologie en paleontologie [artikel]

Het model van een zeer oude aarde is voor de evolutietheorie van doorslaggevende betekenis. Alleen als de geschiedenis van onze planeet enige miljarden jaren beslaat, zou het (volgens de theorie) mogelijk zijn dat uit een eenvoudige eencellige in een langzaam lopend proces een mens kon ontstaan. Maar is onze aarde werkelijk miljarden jaren oud?

De zogenaamde radiometrische meetmethoden, die frequent aangevoerd worden voor de ouderdomsbepaling van gesteenten en fossielen, zijn geenszins onomstreden. De beschikbare gegevens kunnen zeer verschillend geïnterpreteerd worden. Meer daarover in het hoofdstuk radiometrie en geofysica.

Diverse waarnemingen van geologische formaties roepen enorme twijfels op omtrent de conventionele dateringsmodellen. Wanneer men de erosie van continenten, de groei van rivierdelta’s en de veranderingen van zeekusten en riffen analyseert dan is het ondenkbaar, dat de huidige processen al vele miljoenen jaren gaande zijn.

Onderzoekingen van de grenslagen tussen geologische formaties en kennis van de moderne sedimentologie wijzen eveneens op een korte geschiedenis van de aarde. Catastrofale gebeurtenissen zoals de vulkaanuitbarsting van Mount St. Helens aan de westkust van de USA bewijzen, dat de geologische formaties van onze aarde in zeer korte tijd gevormd kunnen zijn.

Tenslotte spreken ook de fossielen Darwins leer over de afstamming der soorten tegen. Volgens de evolutietheoretisch zienswijze zouden tot op heden vele miljarden tussenvormen op onze aarde hebben geleefd. Toch kon men tot de dag van vandaag geen enkele (!) onomstreden evolutionaire tussenvorm (missing link) ontdekken.

Klik op 17-31 voor stellingen over geologie